Η ψυχή η οποία κυβερνάται από τον Θεό, πρέπει να έχει τα εξής γνωρίσματα· ευθύτητα, πραότητα, αλήθεια, ταπεινοφροσύνη, αγαθωσύνη, δικαιοσύνη και κάθε εύλάβεια. Επίσης και ανεξικακία, φιλανθρωπία, συμπάθεια, αγάπη ανυπόκριτη, μακροθυμία, καρτερία και υπομονή. Όποια έχει τα αντίθετα από αυτά, δεν έχει κυβερνήτη τον Θεό. (Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος)

Όποιος έχει γνώση κοσμική δεν μπορεί να λάβει τελείως και να νιώσει την πνευματική γνώση, αν δεν απαρνηθεί τελείως την κοσμική γνώση.

(Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)

Όλες σχεδόν οι αρρώστιες προέρχονται από έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό και αυτό δημιουργεί άγχος. Το άγχος το δημιουργεί η κατάργηση του θρησκευτικού αισθήματος. Αν δεν έχετε έρωτα για τον Χριστό, αν δεν ασχολείσθε με άγια πράγματα, σίγουρα θα γεμίσετε με μελαγχολία και κακό.

(Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Ο άνθρωπος χρειάζεται να σκέφτεται συνεχώς ότι η ζωή αυτή, η φθαρτή ζωή, που έχομε όλοι μας και έχομε διάφορα προγράμματα, διάφορες μέριμνες, διάφορα όνειρα, όλα αυτά έρχεται η ώρα που παρέρχονται και φεύγουν. Είμεθα μάρτυρες όλοι μας το πόσον η ζωή, η ζωή μας, φεύγει τόσον ανεπαίσθητα. Και ο καθένας θ’ αναρωτηθεί για τα χρόνια της ζωής του, θα δει ο ίδιος με την πείρα που έχει και ψηλαφεί την όλη κατάσταση, ότι φεύγει τόσον γρήγορα η ζωή του ανθρώπου.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Γιατί έρχονται πολλοί στην εκκλησία, επαναλαμβάνουν μηχανικά ψαλμούς και ευχές, και φεύγουν, δίχως να ξέρουν τι είπαν. Τα χείλη κινούνται, αλλά τ’ αυτιά δεν ακούνε. Εσύ δεν ακούς την προσευχή σου, και θέλεις να σε εισακούσει ο Θεός; (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Ο χώρος (το Μοναστήρι) που αγωνίζονται οι μοναχοί είναι χώρος μορφώσεως και μεταμορφώσεως του ανθρώπου. Ο λόγος του Κυρίου: «Γνώσεσθε την αλήθειαν», δεν αναφέρεται σε κάποιο είδος ακαδημαϊκής ή επιστημονικής γνώσεως ή κάποιο άλλο είδος γνωσιολογικής κατάρτισης, αλλά είναι εμπειρία Θεού, το ζην μετά του Θεού. Ο άνθρωπος που φτάνει στο σημείο να γεύεται τον Θεό, δεν ξεχνά ποτέ τον συνάνθρωπο.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Ταπεινώσου! Λογάριαζε τον εαυτό σου σαν χόρτο που δεν έχει καμιά σχέση με τις πανύψηλες δρυς, σαν αγκάθι που δεν αξίζει τίποτα και δεν μπορεί να συγκριθεί με τα ευώδη και πανέμορφα άνθη. Γιατί είσαι πραγματικά χόρτο. Είσαι ένα αγκάθι εξαιτίας των παθών σου.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Οι θεοφώτιστοι άνθρωποι λένε, πως οι πράξεις των ανθρώπων, στην ύστατη πνοή τους, δοκιμάζονται σαν σε ζυγαριά. Και αν η δεξιά πλάστιγγα είναι πιο πάνω από την αριστερή, είναι ολοφάνερο πως ο ετοιμοθάνατος θα παραδώσει την ψυχή του στους αγίους αγγέλους. Αν πάλι και οι δύο πλάστιγγες είναι ίσες, νικάει οπωσδήποτε η φιλανθρωπία του Θεού. Μα κι αν ακόμα η ζυγαριά γέρνει λίγο προς τα’ αριστερά, όπως λένε οι θεολόγοι, η ευσπλαχνία του Θεού θα αναπληρώσει όσο χρειάζεται. Να οι τρεις θείες κρίσεις του Κυρίου: η πρώτη είναι δίκαιη· η δεύτερη είναι φιλάνθρωπη· η Τρίτη είναι υπεράγαθη. Μετά απ’ αυτές έρχεται η τέταρτη, όταν οι εφάμαρτες πράξεις είναι πολύ βαρύτερες. Αλίμονο τότε, αδερφοί! Και αυτή όμως η κρίση του Θεού είναι δίκαιη και θεσπίζει δίκαια για τους ανθρώπους που κρίνονται.

(Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός)

Πόσα μυστικά υπάρχουν στην Αγία Γραφή! «Κακότεχνος ψυχή» είναι η κακοφτιαγμένη, η κακοκτισμένη ψυχή, αυτή που κατασκευάζει το κακό. Ούτε εισέρχεται ούτε, πολύ περισσότερο, κατοικεί η θεία σοφία σε μια τέτοια ψυχή. Όπου υπάρχει διαφθορά και δολιότητα, δεν εισέρχεται η χάρις του Θεού.

(Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Δεν είναι ανάγκη να φλυαρούμε στην προσευχή, αλλά να απλώνουμε τα χέρια μας και να λέμε: «Κύριε, όπως θέλεις και όπως ξέρεις, ελέησέ με!». Κι αν βρισκόμαστε μπροστά σε πόλεμο με τα πάθη μας, να λέμε: «Κύριε, βοήθησέ με!». Κι εκείνος ξέρει τι μας συμφέρει, και αυτό κάνει.

(Αββάς Μακάριος)

«Εγώ ήλθον ίνα ζωήν έχωσι και περισσόν έχωσιν». Το «περισσόν ζωής», όπως ερμηνεύει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, είναι η ζωή της αγιότητας, της κατά Χάριν υιοθεσίας του ανθρώπου από τον Θεό. Όσοι τηρούν τις εντολές του Θεού, ζουν κατά το θέλημά Του τον ενάρετο βίο, λαμβάνουν από Αυτόν και την Θεία Χάρη ως αναφαίρετο κτήμα τους· αποκτούν τα θεία κατηγορήματα, την αγάπη, τη σοφία, το άκτιστο φως, την κυριότητα, την αθανασία. Όλη αυτή η κατάσταση δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία ζωή αγιότητας. (Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Να κρατούμε την Ορθόδοξη πίστη. Και, επειδή ζούμε σε δύσκολους καιρούς, θα λάβουμε μισθό περισσότερο από άλλους ανθρώπους που έζησαν τις παλαιότερες εποχές και κράτησαν την πίστη.

(Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ)

Οι υπερήφανοι, για να έχουν μέσα τους και πολύ εγωισμό, γι\’ αυτό δεν βγαίνουν από τον εαυτό τους. Επειδή στερούνται και τον θειο φωτισμό, όλους τους ανθρώπους τους βλέπουν για μυρμήγκια, και γι\’ αυτό και δεν τους υπολογίζουν. Εάν καμιά φορά ζητήσουν ανθρώπους για το καταστρωμένο τους σχέδιο, τους ζητάνε στην –
ουσία για εργάτες και όχι για συνεργάτες. Τους θέλουν δηλαδή, για να αξιοποιήσουν του καθενός τις δυνατότητες για τον σκοπό τους. Θύματα είναι οι καλοκάγαθοι, οι οποίοι είναι και οι πιο
κερδισμένοι, διότι αποταμιεύουν την καλοσύνη τους στο Ταμιευτήριο του Θεού. (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Η κατώτερη φύση μας που δουλεύει στις επιθυμίες της σάρκας, επιθυμεί εναντίον της πνευματικής φύσεώς μας που εμπνέεται από το Άγιο Πνεύμα. Εκείνοι που συμπεριφέρονται σύμφωνα με τις εμπνεύσεις του Αγίου Πνεύματος, δεν εκτελούν τις επιθυμίες της σάρκας.

(Άγιος Μάρκος ο Ασκητής)

Βάσταζε τον σταυρό σου και γνώριζε ότι σε όσα πάσχουμε είναι γνώστης ο Θεός και ως Πατέρας γνήσιος προσπαθεί με κάθε τρόπον να μορφώσει μέσα μας, τον Ιησού Χριστό. Θέλει να πάσχουμε, διότι ξέρει, τι έχει ετοιμάσει δια τα πάσχοντα παιδιά Του στους ουρανούς. Εάν όμως δεν στείλει σ’ αυτά θλίψεις, θα αδικηθούν, διότι θα υστερηθούν τα ανεκλάλητα αγαθά του ουρανού. Όσον περισσότερο πάσχουμε, τόσο πιο ωραίο στεφάνι της δόξας πλέκεται!

(Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας)

Πάψε να ασχολείσαι με τις ξένες αμαρτίες. Ερεύνησε τον εαυτό σου και δες αν εσύ ζεις όπως θέλει ο Θεός. Γιατί πολλοί, σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου, «βλέπουν το σκουπιδάκι στο μάτι του αδελφού τους και δεν νιώθουν το δοκάρι που έχουν στο δικό τους μάτι». Μην κρίνεις, λοιπόν, εξωτερικά, προσπαθώντας να βρεις ψεγάδια στον αδελφό σου, σαν εκείνον τον αλαζόνα Φαρισαίο που δικαίωνε τον εαυτό του κι εξευτέλιζε τον τελώνη.

(Γέροντας Κλεόπα Ηλίε)

Το να μη μεριμνά κανείς για τον εαυτό του, για να αποκτήσει δηλαδή κάτι από τα γήινα, αλλά να έχει στραμμένο ολόκληρο το νου του προς τον Χριστό, πόσα αιώνια αγαθά φαντάζεσαι ότι προξενεί, πόση αγγελική κατάσταση; Και ακόμη το να καταφρονεί κανείς όλα μαζί τα πρόσκαιρα και αυτές ακόμη τις απαραίτητες ανάγκες του σώματος, ώστε να μη φιλονικεί με κάποιον γι\’ αυτά, για να διατηρεί αμείωτη την ειρήνη και την αγάπη μέσα σε ατάραχη ψυχική κατάσταση, για ποιες αμοιβές και για ποια στεφάνια και βραβεία δεν είναι αντάξιο; Πραγματικά, η εντολή ξεπερνά τη φύση και οι αμοιβές ξεπερνούν τη λογική ο Χριστός θα γίνει γι’ αυτούς τα πάντα, αναπληρώνοντας τα πάντα.

(Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος)

Ξέφυγε εσύ την αμαρτία του άλλου. Όσο μένεις άτρωτος από τα κακά του άλλου, τον βοηθάς. Διότι, μόλις ο άλλος σου πει κάτι κακό, αμέσως ξεπέφτει στα μάτια σου και μειώνεται η αγάπη σου, όσο και αν νομίζεις ότι τον βοηθάς.

(Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης)

Δεν πρέπει ν’ αντιμετωπίζεις με αδιαφορία τις πτώσεις. Κάθε φορά, μετά το ξέσπασμα του πάθους να θλίβεσαι, να μετανοείς και να εξομολογείσαι στον Θεό για ό,τι έγινε.

(Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

Ο Κύριος αγαπά τον άνθρωπο και εμφανίζεται σ’ αυτόν, όπως ο Ίδιος ευδοκεί. Και η ψυχή, όταν δει τον Κύριο, ευφραίνεται ταπεινά για την ευσπλαχνία του Δεσπότη και δεν μπορεί πια ν’ αγαπήσει τίποτε άλλο τόσο, όπως αγαπά τον Δημιουργό της. Κι αν ακόμα όλα τα βλέπει κι όλους τους αγαπά, όμως πάνω απ’ όλους θα αγαπά τον Κύριο.

(Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)

Ο Χριστός είναι το παν.

(Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Υπάρχει κάτι γλυκύτερο από την αγάπη; Σίγουρα όχι. Παρ’ όλ’ αυτά δεν έχουμε αρκετή αγάπη μέσα μας, επειδή αγαπάμε υπερβολικά τη σάρκα μας, και κοντά της κάθε σαρκικό, υλικό και επίγειο. Ας περιφρονήσουμε τη σάρκα μας και ας βαδίζουμε «εν πνεύματι», να νεκρώσουμε τα έργα της σάρκας με το πνεύμα.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Όταν δεις κάποιον να γίνεται πλούσιος με αδικίες και να ευημερεί, να στενάξεις, να δακρύσεις. Διότι ο πλούτος αυτός προσθέτει σ’ αυτόν τιμωρία. Αυτά που μαζεύονται, χάνονται και αυτά που σκορπίζονται παραμένουν. Από το χέρι του Θεού κανένας δεν μπορεί να τα αρπάξει.

(Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

Να βάζουμε στόχους. Και κάθε εβδομάδα να σκεπτόμαστε, να δούμε τι κάναμε, τι πρέπει να κάνουμε, πόσο πρέπει να προσπαθήσουμε.

(Γερ. Θεοσέμνη, Καθηγουμένη Ι.Μ. Χρυσοπηγής Χανίων Κρήτης)

Ο άνθρωπος είναι πλασμένος ήμερος και λογικός και επομένως ο θυμός δεν αρμόζει ουδέποτε εις την φύσιν του, ενώ με την αγάπην πάντοτε ευδοκιμεί και υποτάσσεται. Με το καλό και με την αγάπην μπορείς να κάμεις πολλούς να ημερέψουν και αν κανείς είναι καλοπροαίρετος, τον κάμνεις ογλήγορα να συμμορφωθεί, να γένη Άγγελος Θεού.

(Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής)

Μην έχεις εμπιστοσύνη στον κόσμο. Πρόσεχε τις συναναστροφές. Μην ακούσεις ποτέ τι λέει ο κόσμος. Μπαίνουν πειρασμοί. Άνθρωποι είμαστε. Ο διάβολος έχει πολλά ποδάρια, πανουργίες, παγίδες. Όλα να αντιμετωπίζονται μέσα στον γάμο με αγάπη, πραότητα, υπομονή. Πίστη στον Θεό και προσευχή και όλα θα πηγαίνουν κατά Θεόν. ( Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης )

Ο άνθρωπος πρέπει να αποβάλει το προσωπείο των παθών και να γίνει πρόσωπο. Η κάθαρση της καρδίας του από τα πάθη πρέπει να γίνει η κύρια προτεραιότητα στη ζωή του. Σε αυτόν τον αγώνα του δεν προσπαθεί να συμμορφωθεί με κάποια εξωτερικά ηθική ζωή, αλλά αγωνίζεται με Χριστοκεντρικό τρόπο και σκέψη.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Ο Κύριος γνωρίζει εμάς, πριν γνωρίσουμε εμείς τον εαυτό μας. Γνωρίζει τις διαθέσεις μας και την παραμικρή μας σκέψη. Τους λογισμούς, τις αποφάσεις μας, πριν να τις πάρουμε. Αλλά και προ της συλλήψεώς μας και προ καταβολής κόσμου μάς γνώριζε καλά.

(Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Οι Άγιοι με την υπομονή αντιμετώπιζαν τις θλίψεις, τις δοκιμασίες, τους πειρασμούς. Δεν ζήτησαν ποτέ απαλλαγή, γι’ αυτό και έλαβαν στον ουρανό μισθό.

(Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Ο πολιτισμός δεν θεραπεύει μήτε μειώνει την ωμότητα και τον εγωισμό των ανθρώπων, ενώ συχνά τα αυξάνει. (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς Επίσκοπος Αχρίδος)